Mga Kwentong galing sa KAHON ng isipan ko...

Home » Archives » October 2008

Mag-inang Langaw

October 27, 2008

    Alam ninyo ba na mayroon pang kwento ang ina ni Rizal bukod sa mga gamu-gamong nasunog sa Ozone Disco? Oo , meron nga. Ito yung tungkol sa Mag-inang Langaw. Hindi mo pa naririnig yun noh. Kasi nga hindi pa naman kasi yun tinuturo sa School. At habang hindi pa tinuturo yun, at hindi naman talaga ituturo yun dahil gawa-gawa ko lang yun, ikukuwento ko na lang .

 

<sounds fade-in> ♪Heto na… heto na… heto na.. haha… Doobidoo bidoo… bidoo bido…Doobidoo bidoo… bidoo bido

 

Noong unang panahon a long long taym ago. May mag-inang langaw na umaali-aligid sa isang tumpok ng tae. Paikot ikot na lumilipad sa ibabaw niyaon. Animo’y isang ginto na nagliliwanag sa kanilang mga mata ang taeng mainit init pa.

 

“Mommy, i’m hungry na. Can i eat na that sh*#!” sabi ng batang langaw.

“Saglit lang anak maghintay ka, ilang ikot pa. Lipad pa! Lipad! Alam mo naman na ritwal ang pagikot bago ang pagdapo. di ba?” ang inang langaw.

“Whatever!(with “W” hand sign)” sagot ng batang langaw. (more…)

Posted by kunwaringwriter at 1:13 pm | permalink | comments[8]

Patawad.Sorry. Pasensya.

October 21, 2008

First of all. Una sa lahat..

Sa mga readers na naghahanap ng kanin-baboy dito sa blog ko.

Sa mga readers na kumakatok at bumibili ng yelo at ‘di ko mabigyan dahil sa hilaw pa ang konsepto.

Sa mga readers na naghihintay ng jeep sa kawalan.

Sa mga readers na mahilig sa nilaga dahil sa tiyaga.

At lalong lalo na sa mga pinangakuan ko at napako.

 insert>>    “Sorry na ha?!

 ><><

     Pasensya na sa mga araw at gabi na naging GHOST TOWN ang lugar na ito.Siguro nauumay na kayo sa mga panis na write-ups ko at naghihintay na makatikim ng “bago”.Pasensya na … naging busy ako. Hindi ko man lang nabibisita tong mundong binuo ko.

Malaking kulangot talaga sa pagsusulat ang pagiging busy. Kaya sa nga inspiring na maging totoong writer,payo ko lang: maglinis muna ng ilong bago sumabak sa gulo. Mahirap kasing magsulat kung wala ka namang panahon at oras magsulat. Malabo pa yun sa sabaw ng pusit na gusto mong dumumi pero ‘di ka naman tumatae.Lumalabas lang na dyino-joke mo lang ang sarili mo at sa huli mauuwi ka lang sa pagkukunwari na katulad ko.

Posted by kunwaringwriter at 12:04 pm | permalink | Add comment