Robot

July 22, 2008

” I don’t talk  in English , because I’m a Filipino” –Jawo

Hindi ako naniniwala na bobo ang mahina sa English.

Kung naniniwala ka maaring paki press ang <ALT >  + <F4> sa yong keyboard.

Bakit ko nasabi?, mahina kasi ako sa English di pa kasi ganun kaplantsado ang mga words na lumalabas sa kin. Mahina ako sa pronunciation lalo na ang ‘F’ saka ‘P’ napagpapalit ko minsan.Ganun din minsan sa Grammar.Ewan ko ba? pag Communication Arts na namin para bang nabubusalan ang aking bibig, di makapagsalita, at kung magsasalita man limitado lang . (more…)

Pudpod na Eraser

July 18, 2008

  NO ERASURE! ANY FORM OF ERASURE MEANS WRONG

…

“DangLuFet!!”

<ito ang karaniwang sinasabi ng mga estudyante pag nababasa na ang ganitong statement sa test paper nila.>

 

“Meditation has given me the inner strength to do these improbable things“–Furman

Si Ashrita Furman ,53 years old ang nasa likod ng World Largest Pencil na to. Na may bigat na 22,000 pounds at 76 foot long.Isa lang ang masasabi ko sa lapis na to.Astig.

…

Habang taimtim akong nagtatasa  nung isang gabi , isang pangyayari ang sumalpak sa isip ko. Isang pangyayari nung bata pa ko.Isang musmos na may hawak na lapis.

Napatitig ako sa lapis. Yung lapis naman na tinatasa ko ay napatitig din sa kin, maya maya nabuo ang tanong na to.

Bakit maikli ang buhay ng pambura sa lapis? 

Dahil ba FREE lang yung pambura , o di naman kaya kaylangan lang natin na bawasan ang ating pagkakamali para mapahaba pa natin ang buhay ng pambura. Simple pero malalim.

Ang karaniwang tawag natin sa isang pirasong lapis ay LAPIS. Pero ako, kung iyong tatanungin ang tawag ko sa lapis ay PENCIL. Kung iisipin natin ito ay di lang dapat tawaging lapis, kundi LAPIS at ang tagatakip ng kamalian — ang PAMBURA(wala lang ,bahala na kayo kung seseryusuhin nyu ko ). (more…)

Taho’ o Tahong

July 16, 2008

 

 

 

Isang umaga…

 

habang busy ako sa pagtanggal ng muta ko.

 

(May maririnig akong sigaw palapit ng palapit sa labas ,sigaw ng mga nagtitinda)

 

Bigla akong titigil sa ginagawa at lalabas. At mapapangiti.

 

<*ngiti*>

 

Nagkasalubong ang dalawang tindero.

 

Tindero A– Ang dakilang mantataho

 

Tindero B– Ang hyper na mantatahong.

 

(Sabay na sisigaw ang dalawa ng kanilang itinitinda).

 

TinderoA : TAHOOOOOOO!!!!!!!

 

TinderoB : TAHHOOOOONNNNGGGG!!!!!!

 

(palakasan ang labanan, sigaw kung sigaw) .

 

TinderoA : TAHOOOOOOO!!!!!!! TAHOOOOOOO!!!!!!!

 

TinderoB : TAHHOOOOONNNNGGGG!!!!!! TAHOOOOOOONNNNGGGG!!!!!!!

 

(walang nagpapatalo, tindi ng laban parang Paquiao- Morales)

 

TinderoA : TAHOOOOOOO!!!!!!! TAHOOOOOOO!!!!

                  TAHHOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO!!!!!!!!!!!

 

TinderoB : TAHHOOOOONNNNGGGG!!!!!! TAHOOOOOOONNNNGGGG!!!!!!!

TAHOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOONNNNNNNNNGGGG!!!!!!! ($%#*)

pagkatapos…mangawit ng bibig.

 

 ”ano, daw?” hirit ng mga nakarinig.

 

Trivia: Ang dakilang mantataho ay ang pinakaayaw naming mantataho, kahit nung bata pa ko.Ewan ko ba, sabi kasi nung mga kalaro ko marumi daw yung tinda nya.

Nasaan na ATM ko?

July 14, 2008

Isang araw…

ay umuulan pala..

Naka-set na ako at ready na para kunin ang ATM ko sa isang di kilalang banko dito sa Dasmariñas.Syempre sumama ang nanay ko , wala na kasing budget eh.Bago nga kami umalis, ang tanghalian lang namin ay instant noodles lang w/ matching kanin na ininit lang ng nanay ko.

Nandun na rin ang plano na magwithdraw pag makukuha ko yung ATM ko.

Kasama ng nanay ko with matching black na payong , pumunta na kami sa banko.Medyo umuulan pa nun ,pagpasok ko,syempre S.O.P chineck yung  bag ko(malay mo nga naman kung may dala akong deadly weapon).

  

 Tapos punta nako sa front desk , ayun bad news wala pa ang ATM ko(sabi kasi isang linggo, malay ko ba na isang taon pala–badtrip!) .

Mga ilang minuto pagkatapos kong malungkot dahil sa balita , ngumiti na ko pwede naman kasi akong magwithdraw.Hayyy… buti na lang. Tapos tinawag ko yung nanay kong naghihintay sa labas, syempre dala nya pa rin ang black na payong. (more…)

Kinakasal na Tikbalang

July 10, 2008

 

Nung isang araw, sinamahan ako nang kaklase ko sa mall.Bibili sana ako ng Bag, pero hindi bag ang nabili ko.

Sa daan pa lang nagbabanta na ang panahon na hindi siya ok. Medyo alanganin nga eh, di mo alam kung uulan ba o sadyang maulap lang.

Pero wrong timing eh, inabot kami ng nagsisimula pa lang na ulan.Napatakbo tuloy kami.Wala lang nakisabay na rin sa mga tumatakbo parang mga gremlins na takot na dumami.Yung iba nilabas na ang makukulay na payong pabonggahan ang labanan.

Pagsakay namin, medyo umuulan pa rin.Nasa harapan kami ng jeep umupo.Kasabay ng ulan biglang umaraw.Blending kumbaga, umaaraw na umuulan pa.Astig.

Biglang naalala ko nung bata pa ko ang paniwala ko nun.Pag umuulan na umaaraw, may kinakasal na tikbalang.Syempre hindi totoo yun dala yun nang kabobohan ko nun at kababawan.

Sabi nung kaklase ko may kinakasal daw na palaka, yun yung version naman ng kabobohan nya.

Nung nasa Grade 5 ako nareveal na at nasagot ang katanungan kung bakit may ganung datingan ang panahon.Pero sa tagal na nun, ngayon nalimutan ko na ang sagot , tanong nyu na lang sa PAGASA.Pero isa lang ang sure ko, may pasok pa rin pag ganun(Siguradong badtrip yung mga tamad).

*** 

TIP: Kung gusto mong di mapansin ang pagiyak mo, mainam na magpaulan ka sa labas.Tiyak na mailalabas mo ang sama ng loob mo ng walang nakakaalam.

*Siguraduhin lang na may dala kang sabon, at shampoo.Sabay mo na rin pagligo mo